jaaaa, is ie dan,
na vier dagen niks van ons gehoord te hebben horen jullie ons weer luid en duidelijk. Eindelijk weer beschaving (onbeveiligd draadloos netwerk) in de buurt.
Allereerst, het gaat heel goed met ons (op een paar muggensteken na). We hebben een tijdje niks kunnen typen maar dat wil niet zeggen dat we niks gedaan hebben. Ook hebben we alles bijgehouden in een reisdagboekje en zijn er genoeg foto’s/video’s gemaakt. We lopen even de week door vanaf maandag.
Maandag
Zoals jullie weten gingen we maandag de camper ophalen. We zijn vanaf het Ramada hotel om half twee met een taxi richting onze camper gegaan (we moesten naar Canandream). Na wat formulieren en een geniale uitleg zijn we om 4 uur gaan rijden. Eerste stop was de (moeilijk te vinden) SUPERmarkt. En super van SUPERGROOT. Er zijn geen foto’s van maar ik denk dat we nooit meer zo’n grote supermarkt gaan vinden. Na de boodschappen ingeladen te hebben zijn we richting onze slaapplek gegaan. Deze lag in het Peter Lockheed park. Een beetje donker, een beetje in de middle of nowhere maar wel gezellig.
Dinsdag
We gingen op pad (met een volgens mijn vader geweldig rijdende camper) naar Banff national park. Na Banff zelf bezocht te hebben (mega touristisch) zijn we naar lake louise gegaan. Lake louise kennen jullie waarschijnlijk al, je hebt m vast wel gezien als je een boek over canada doorbladert. Lake louise was zeer indrukwekkend en zeer mooi. ‘s Avonds geslapen bij een camping dichtbij het meer.
Woensdag
Vroeg opgestaan om naar Moraine lake te gaan. Maar was het zeker wel waard. Erg mooi meer en iets heel anders dan lake Louise. Het was er erg rustig en het zonnetje kwam zeer mooi op: foto’s zijn straks te vinden op onze flickr. Toen zijn we de icefield parkway opgegaan. Deze weg loopt helemaal tot aan Jasper (de stad) en moet als het goed is een van de mooiste stukken zijn van Canada. We weten dit niet zeker omdat we nog veel moeten zien maar mooi en indrukwekkend was het zeker. We hebben een aantal tussenstopjes gemaakt om gewoon te kunnen genieten van hoe mooi Canada kan zijn. Wat we onder andere hebben gezien: Peyto lake, de Athabasca gletsjer en de weeping wall bezocht (zie de foto’s). Die nacht (en de volgende hebben we geslapen bij Whistlers, een campground bij Jasper. Een mooi park maar de doushes waren anderhalve kilometer lopen (dus daar heb je een camper voor).
Donderdag
‘s Ochtends weer lekker vroeg naar Maligne lake geweest. Een focking lang meer met een grote kalmte om zich heen. Daarna even de Maligne canyon bezocht. We wisten niet wat het was maar het bleek ook een waterval te zijn. Heel erg leuk smal maar ook heel erg diep. Het hield maar niet op daarna zijn we naar Patricia lake gereden (wat een leuke naam he). Niet alleen vanwege de naam waren we er. Ons was verteld dat er ook een bepaalde sticker aanwezig moest zijn. En we kunnen met trots zeggen: ladies and gentlemen, we got him! Na deze victorietocht nog even Jasper bezocht om daarna terug te keren bij onze vertouwde campground in Jasper. Daar even gedousht met zn alle (door in een camper te springen en naar het doushegebouw te zijn gereden) en ‘s avonds hebben Kevin en William een vermakelijke kindershow bekeken.
Vrijdag
Vandaag dus, dit wordt getypt om half elf ‘s avonds. We zijn vandaag weer door een tijdzone gegaan waardoor de klok weer een uur achteruit kon. Maar vandaag dus, vandaag was een onbedoeld spannende dag. Wij ‘s ochtends vroeg lekker opstaan om op tijd naar de kabelbaan te gaan in de buurt van Jasper. Lekker op tijd omdat we nog een reis van 5 uur zonder te stoppen te gaan hadden. Dus wij naar boven met die kabelbaan en lekker genieten van het uitzicht, alles was nog goed. Wij naar beneden en toen:
KLINK.
…
…
Kabelbaan stond stil en wij stonden in die gondel op 120 meter hoogte halverwege de rit.
Het zou een kwestie van minuten zijn maar het werd al gauw een kwartier, halfuur, uur en uiteindelijk na anderhalf uur ging de gondel weer bewegen. Mooi dachten we, MAAAAAARRRR wat is dit? We gingen de verkeerde kant op. We wilden naar beneden waar onze camper op ons stond te wacht maar we gingen terug de top op. We zijn niet omgekeerd en zijn als helden ontvangen op de top. Er was geen paniek of iets geweest en iedereen was nog bij kennis. Na 4 uur boven te hebben gewacht hebben ze belsloten toch maar op de noodvoorziening ons naar beneden te laten gaan. Dat betekent met een slakkegangetje van 1 meter per seconde. Wat ervoor zorgt dat het tochtje naar beneden in plaats van 7 minuten, 30 minuten geduurd heeft. We zijn wel heel bij onze camper aangekomen maar wel met flink wat vertraging. We zijn bijna in één ruk doorgereden naar Clearwater. Het plaatsje waar we nu vandaan typen.
Overig nieuws
William heeft als enige een beer zien langsflitsen (een zwarte)
Overal duiken Nederlanders op (nog geen dag geleeft zonder een gesproken te hebben)
Het weer is hier: vet heet. We hebben maar een heeeeeeel klein beetje regen gehad.
Weer in de omgeving: droog, bosbranden en somige delen van het land zitten op waterrantsoen. O ja ook een hittegolf hierzo.
Camper is lekker groot en bevalt prima.
Het camperleven is heerlijk
Alle foto’s met zn vieren zijn gemaakt met de zelfontspanner
Allemaal bedankt voor het blijven lezen. En voor de reacties. We keep keep you updated! We zullen proberen binnenkort weer een netwerkje proberen te vinden.
Familie van der Geest